1,Charakterystyka miękkich gruntów i innych łatwo zapadających się warstw oraz ryzyko tworzenia się otworów wiertniczych

W miękkich gruntach, nowo nasypanych zasypkach i niedawno osadzonych luźnych warstwach drobnego piasku, jeśli poziom wód gruntowych jest wysoki, nawet z ochroną ścianek otworu wiertniczego za pomocą zawiesiny błotnej, ściana otworu wiertniczego jest trudna do ustabilizowania po tym, jak wiertnica obrotowa wykona wykop, co łatwo prowadzi do zapadnięcia się otworu lub przewężenia. Ponieważ warstwy te są przeważnie rozmieszczone na płytkiej powierzchni, w miarę jak objętość zapadania się stopniowo wzrasta, grunt wokół otworu wiertniczego osiada, co często powoduje osiadanie rury osłonowej. W ciężkich przypadkach może to również zagrażać sprzętowi wiertniczemu i personelowi. W takich sytuacjach, zwłaszcza jeśli podczas budowy stwierdzono, że rura osłonowa na otworze wiertniczym jest zawieszona lub osiadła, nie należy kontynuować wiercenia w nadziei na uniknięcie problemu. Zamiast tego otwór wiertniczy należy jak najszybciej zasypać, ponownie zabezpieczyć rurę osłonową i wznowić wiercenie.

2,Metoda budowy wiercenia obrotowego

W warstwach wodonośnych, takich jak miękkie grunty i niedawno zasypane grunty, gdzie ochrona ścianek otworu wiertniczego za pomocą zawiesiny błotnej jest nieskuteczna, najwydajniejszą i najbezpieczniejszą metodą wiercenia obrotowego jest użycie długich ścianek osłonowych. Każda wiertnica obrotowa jest wyposażona w około 3 stalowe rury osłonowe, 1 młot wibracyjny i 1 dźwig o wystarczającej nośności, w zależności od trudności wiercenia. Długość stalowej rury osłonowej można obniżyć do dna miękkiej warstwy, a średnica stalowej rury osłonowej powinna być o około 100 mm większa niż średnica pala (zbyt duża spowoduje marnowanie betonu; zbyt mała łatwo spowoduje zakleszczenie się wiertła w rurze osłonowej, co utrudnia zapewnienie płynnej budowy).

3,Przy stosowaniu długich rur osłonowych do wiercenia obrotowego należy zwrócić uwagę na następujące punkty:

(1) Należy zasadniczo potwierdzić, że w zakresie głębokości obniżania rury osłonowej nie ma kamieni o średnicy większej niż 100 mm; należy wybrać młot wibracyjny o odpowiedniej mocy w zależności od średnicy długiej rury osłonowej i długości każdego obniżenia.

(2) Podczas budowy rur wiertniczych o małej średnicy należy wziąć pod uwagę średnicę zewnętrzną rury wiertniczej i średnicę rury osłonowej. Średnica zewnętrzna rury wiertniczej powinna być co najmniej 200 mm mniejsza niż średnica rury osłonowej. Gdy długość rury osłonowej jest duża, różnica powinna być jeszcze większa, aby ułatwić budowę.

(3) Należy zapewnić pionowość stalowej rury osłonowej, szczególnie w przypadku pali wierconych o mniejszej średnicy.

(4) Rurę osłonową należy usunąć niezwłocznie po wylaniu betonu.

(5) Umieszczanie stalowej rury osłonowej i wiercenie obrotowe powinny być ściśle skoordynowane. Po wyciągnięciu stalowej rury osłonowej powinna ona móc być bezpośrednio umieszczona w następnym otworze wiertniczym do wiercenia. Tworzy to ciągłą operację, która znacznie poprawi wydajność budowy.